Waardevol Onroerend Erfgoed

Met het hele verhaal op basis van de documenten uit het archief van de Abdij van de Trappisten trokken we vorig jaar naar Onroerend Erfgoed Vlaanderen.

Zij hebben snel gewerkt. Wij hebben hen op 4 juli 2019 gecontacteerd en het dossier doorgestuurd. Op 14 augustus kwamen zij al ter plaatse kijken.

En op 26 augustus hadden we het antwoord dat je hieronder kan lezen.

Bovendien werd de Mostheuvellaan en de laan naar de hoofdingang van de Abdij van de Trappisten opgenomen in een lijst van waardevol onroerend erfgoed:
Mostheuvellaan: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/307514
Toegangsdreef tot de Abdij: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/307518

Een belangrijk citaat uit de tekst is het besluit:
“De Mostheuvellaan vormt een van de laatste getuigen van een historische praktijk binnen de abdij en illustreert hoe de paters het abdijdomein en de bezittingen inrichtten en beheerden. De weg is nog steeds een belangrijk onderdeel van het landschap en zorgt voor een onvervalst en uniek karakter. De productie van de betontegels (formaat, steensoort), de aanleg en de fundering van de weg (legverband, kantopsluiting) getuigen van een zekere technische kennis en vakbekwaamheid uit het verleden.”

Verder stelt de brief van het Agentschap Onroerend Erfgoed duidelijk dat: De gemeentelijke overheid heeft de bevoegdheid om voor onroerend erfgoed als dit een eigen erfgoedbeleid uit te stippelen om het behoud te ondersteunen. Herinrichtingswerken met het oog op het verhogen van de veiligheid en het rijcomfort gaan vaak gepaard met het opbreken of asfalteren van oude bestrating. Nochtans kan het origineel materiaal vaak worden hergebruikt. Door een aantal maatregelen in acht te nemen kan zowel een verbeterd gebruikscomfort als een behoud van de erfgoedwaarde worden nagestreefd:
• Behoud van het oorspronkelijk legverband
• Uitsorteren en eventueel draaien van de stenen
• Hergebruik van bestaande kantopsluiting (veldborduren of trottoirbanden)
• Indien nodig aanvullen met nieuwe stenen die bij voorkeur materiaaltechnisch en esthetisch zo nauw mogelijk aansluiten met de originele bestrating en integreerbaar zijn zonder visueel onderscheid
• Waterdoorlatende voegen met split, brekerszand of ternair zand. Split heeft het voordeel dat het meer stevigheid biedt
• Bij een hoge belasting van de weg kan het noodzakelijk zijn om de fundering te verzwaren en te werken met een waterondoorlatende gesloten voeg. Dit vraagt een aangepaste oplossing voor de afwatering van de weg
• Maximaal profielbehoud (licht bolrond)
• Bij de aanleg van comfortstroken buiten het wegprofiel gaat de voorkeur uit naar materiaal dat qua vormgeving goed aansluit bij de bestaande weg
Bovendien betekent het behoud van de oorspronkelijke bestrating een meerwaarde voor het uitzicht en de beleving van de weg. Zelfs bij recente heraanleg wordt vaker teruggegrepen naar historisch materiaal omwille van de esthetiek. Het hergebruik van lokaal geproduceerde stenen zoals de betontegels van de Abdij van Westmalle voegt een extra laag toe aan het landschap en kan de streekidentiteit versterken.

De conclusies zijn méér dan duidelijk. Maar het gemeentebestuur van Malle vindt dit onbelangrijk en wil de straat in haar historische context vernietigen. Nochtans zijn er betaalbare alternatieven.

Zie het antwoord van het Agentschap Onroerend Erfgoed in de pdf hieronder. Indien dit niet het geval is herlaad de pagina dan nog een keer. Als dat ook niet werkt kan je de file HIER downloaden